loading

ملکی ها یک رابطه مالکیت را بیان می کنند، برقراری یک رابطه بین افراد یا بین افراد با اشیاء.

• صفات ملکی یک شناسه برای اسم است.

Il habite encore chez ses parents
او هنوز پیش خانواده اش زندگی می کند

• ضمایر ملکی جایگزین اسمی می شود که با صفت ملکی میاید.

? Est-ce que ce sont vos chaussures de tennis
Oui, ce sont les miennes
آیا این ها کفش های تنیس شماست؟
بله، این ها مال من است

■ صفات ملکی

○ اشکال صفات ملکی
صفات ملکی از نظر نوع و تعداد با اسم بعدش تطبیق پیدا می کند ؛ همینطور ، بسته به شخص مالکش تغییر میکند.

۱. یک مالک

pluriel singulier personne
féminin masculin féminin masculin
mes

tes

ses

mes

tes

ses

ma

ta

sa

mon

ton

son

je

tu

il / elle

ma             voyelle  ⇒   mon université
ton amie            ⇒        یا            +     ta
h  ⇒       son histoire  بی صدا             sa 

۲. چندین مالک

pluriel singulier personne
féminin masculin féminin masculin
nos

vos

leurs

nos

vos

leurs

notre

votre

leur

notre

votre

leur

nous

vous

ils / elles

○ کاربرد صفات ملکی

– صفات ملکی، مالکیت را بیان می کنند.

J’ai perdu mon porte-monnaie
من کیف پولم را گم کردم

Notre ville est connue pour son église gothique et ses remparts
شهر ما به کلیسای گوتیکش و دیوارهای دفاعی اش معروف است

– صفات ملکی میتواند یک بار عاطفی (در زبان دوستانه) داشته باشند و یا یک عادت را بیان کنند.

! Tu nous ennuies avec tes histoires
تو با قصه هات حوصله مونو سر بردی !

! Elle est vraiment charmante, ta Charlotte
او واقعا جذابه، شارلوت تو !

Il travaille son piano tous les jours de midi à trois heures
او هر روز از ظهر تا ساعت ۳ با پیانوش کار می کنه

نکته : وقتی on معنی ما بدهد، صفت ملکی notre یا nos خواهد بود.
On passera nos vacances à la montagne dans notre chalet
ما تعطیلاتمان را در حومه شهر در کلبه مان خواهیم گذراند

نگویید :
Guy a tourné sa tête
Guy a tourné la tête ⇒

● سختی استفاده از صفات ملکی در سوم شخص
son / sa / ses و leur را با هم قاطی نکنید.

مقایسه :
Il avait invité tous ses amis à son mariage
او همه دوستانش را به عروسی اش دعوت کرد (یک مالک)
Ils avaient invité tous leurs amis à leur mariage
آنها همه دوستانشان را به عروسی شان دعوت کردند (چندین مالک)

نکته : leur و (leur(s را با هم قاطی نکنید.
زبان فرانسه تمایل دارد به جای صفات جمع از صفات مفرد استفاده کند، حتی وقتی که چندین مالک وجود داشته باشد.

Les étudiants avaient leur livre de français ouvert sur leur table
دانشجویان کتابهایشان را روی میزشان باز کردند (هر دانشجو فقط یک کتاب و یک میز دارد)

Le maire a demandé aux habitants de la ville leur avis sur le nouveau centre sportif
شهردار از شهروندان، نظرهایشان را در مورد مرکز ورزشی جدید پرسید (هر شهروند فقط یک نظر دارد)

– صفات ملکی همچنین در عبارات بسیاری استفاده می شوند.

(پرسیدن مسیر) demander son chemin , (هدر دادن زمان) perdre son temps ,(گذراندن دوره درسی) passer son bac ,(گواهینامه گرفتن) avoir son permis de conduire

■ ضمایر ملکی

○ اشکال ضمایر ملکی
ضمایر ملکی جایگزین یک گروه صفت ملکی + اسم می شود.

C’est ton manteau ? Oui, c’est le mien
این پالتوی توست؟ بله، این مال منه

pluriel singulier
nôtre

nôtre

nôtres

 

 

vôtre

vôtre

vôtres

 

 

leur

leur

leurs

notre appartement  ⇒  le

notre maison  ⇒          la

nos amis  ⇒              les

 

 

votre appartement  ⇒  le

votre maison  ⇒          la

vos amis  ⇒               les

 

 

leur appartement  ⇒  le

leur maison         ⇒  la

leurs amis          ⇒  les

mon vélo  ⇒   le mien

ma bicyclette  ⇒   la mienne

mes parents  ⇒   les miens

mes chaussures  ⇒   les miennes

 

ton vélo  ⇒   le tien

ta bicyclette  ⇒   la tienne

tes parents  ⇒   les tiens

tes chaussures  ⇒   les tiennes

 

son vélo  ⇒   le sien

sa bicyclette  ⇒   la sienne

ses parents  ⇒   les siens

ses chaussures  ⇒   les siennes

○ کاربرد ضمایر ملکی

? Votre jardin a beaucoup plus de fleurs que le nôtre. Comment faites-vous
باغ شما گلهای خیلی بیشتری از مال ما داره. چطور این کار رو کردین؟

J’avais oublié mes gant de ski ; Victore m’a prêté les siens
من دستکش ای اسکیم رو فراموش کردم ؛ ویکتور مال خودش رو بهم قرض داد

C’est ton opinion ; ce n’est pas du tout la mienne
این عقیده توست ؛ این اصلا مال من نیست

نکته : به ادغام la، le و les با de و à توجه کنید.

■ راه های دیگرِ بیان مالکیت
۱. Étre à quelqu’un (بودن برای کسی)
(à + اسم / à + ضمیر انعکاسی)

? Il y a des lunettes sur la table. Est-ce qu’elles sont à toi
Non, elles sont à Julien
یک عینک روی میزه. آیا اون برای توست؟
نه، اون برای ژولینه

? À qui est ce stylo
Il n’est pas à moi
این خودکار برای کیه؟
اون برای من نیست

نگویید :
? A qui sont ces livres
Ce sont à nous
Il sont à nous ⇒

Ce livre, c’est de moi
Ce livre, il est à moi / Ce livre, c’est le mien ⇒

۲. Appartenir à quelqu’un (متعلق بودن به کسی)

Le musée d’Orsay appartient à la ville de Paris
موزه اورسای متعلق به شهر پاریس است

Ces vignobles appartiennent à la famille Dupont
این تاکستان متعلق به خانواده دوپون است

نگویید :
Cette maison appatient à nous
Cette maison nous appartient ⇒

۳. اسم + de + ضمیر اشاره

? C’est ton vélo
Non, c’est celui de Delphine
این دوچرخه توست؟
این اونیه که مال دِلفینه

Cette grosse moto est celle de l’acteur Alain Dupont
این موتور بزرگ اونیه که مال الن دوپون بازیگره

نگویید :
? À qui est cette veste
C’est celle de lui
C’est celle de Michel ⇒

صفت ها و ضمایر ملکی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *